Zeynep tekin’in doğum hikayesi

Aslında hiç beklenmeyen bir haberdi. Şok oldum diyebilirim. Babamız hep bir erkek bebek istiyordu, benim için ise bebeğimin cinsiyetinin ne olduğu fark etmiyordu. Elinin ayağının düzgün, sağlıklı olması yeterliydi. Hamileliğimi eşime söylediğimde havalara uçtu, ayakları yerden kesildi. Sonra tüm aile fertleriyle paylaştık sevincimizi. Annemler bizden daha heyecanlıydı ve bizden daha çok istiyorlardı bu bebeği. Ne çok bulantım ne de çok aşermelerim oldu hamileliğim esnasında. Sadece çok tatlı veye çok aşırı tuzlu, ekşili şeyler istedi canım. Annem ile kayınvalidem bebeğin cinsiyeti “kız olacak, erkek olacak” diye sürekli iddaya giriyorlardı. Eşim ise çok merak ediyordu. Bense çok başka duygular içindeydim. İlk bebekti ve ben çok acemiydim. Nasıl yapacaktım, nasıl büyüyecekti bebeğimiz? O minicik şey yıkanacak, giyinecek, altı değişip uyuyacaktı. Allahım delirmek üzereydim. Neyseki, canım kocacım mükemmel bir eş olduğunu yine gösteriyor ve beni rahatlatıyordu. Karnım büyüyor, gittikçe kilo alıyordum. Sevgili doktor amcamız Eyüp Bey’in gözetiminde kontrollerimize düzenli gidiyor, minik oğlumuzu görebiliyorduk. 8 aya kadar çalışmaya devam ettim. Çok şükür hiçbir problemle de karşılaşmadık. Epiduralle normal doğuma karar vermiştik ve istediğimiz gibi oldu. 10-15 temmuz arası bekliyorduk yavrumu ama o bize sürpriz yapıp benim doğum günüm olan 11 temmuzu seçti kendine ve 11 temmuz 2005 pazartesi saat 11.30 da aramıza katıldı. Onu ilk gördüğümde ağlamaya başladım. Dünyanın en güzel duygusuydu anne olmak. O an sevinçten ölebilirdim. Adı zaten belliydi bebeğimizin “HASAN TOPRAK”. Minik yavrum sen bize Allah’ın en güzel lutfusun. Dilerim herkes bu güzel duyguları yaşar.

Sevgilerimle…